Czy wiesz, że ziemniaki – ze względu na zawartość skrobi – dzieli się na niskoskrobiowe (poniżej 14%), o średniej zawartości (15-19%) oraz wysokoskrobiowe (powyżej 20%)? To właśnie jej zawartość w konkretnym produkcie decyduje między innymi o mącznej konsystencji. Skrobia ziemniaczana – niejednokrotnie mylona z mąką – to nic innego jak proszek, uzyskiwany z bulw pędowych ziemniaków. W przeciwieństwie do niej, mąkę pozyskuje się z gotowanych w całości ziemniaków – a następnie odparowuje się je oraz mieli razem ze skórką. Mąka ziemniaczana jest ciemniejsza od skrobi - co ciekawe, jest też bardziej sypka, posiada intensywniejszy smak oraz nie wydaje specyficznego odgłosu w trakcie uścisku w palcach. Nie wszyscy wiedzą, że zarówno mąka, jak i skrobia ziemniaczana jak najbardziej mogą być stosowane w diecie bezglutenowej – między innymi do zagęszczania zup i sosów.

Skrobia ziemniaczana – co zawiera?

W składzie skrobi ziemniaczanej znajdziemy między innymi zdrową witaminę C oraz B6. Sam w sobie produkt pozostaje polisacharydem – czyli cukrem złożonym – który w komórkach roślinnych pełni funkcję zapasu energetycznego. To główny węglowodan w diecie człowieka. Skrobia swoim wyglądem przypomina puder, nie rozpuszcza się w wodzie, a dzięki właściwościom zagęszczającym – jest tak chętnie wykorzystywana w procesie przygotowywania budyniu, kisielu, ciast, klusek czy sosów. Co istotne, w skrobi znajdziemy również błonnik pokarmowy oraz wiele cennych dla naszego zdrowia minerałów – takich jak potas, magnez, sód, wapń i fosfor. Warto pamiętać, że skrobi ziemniaczanej – podobnie jak samych w sobie ziemniaków – nie można spożywać na surowo. To właśnie dlatego do podsypywania chociażby masy cukrowej zaleca się użycie nie skrobi ziemniaczanej, a kukurydzianej.